Chris McGeorge - Zgadnij kto


Morgan Sheppard budzi się w zamkniętym pokoju hotelowym przykuty do łóżka. Ciężka pobudka, prawda? Ale to wcale nie jest w jego sytuacji najgorsze, bo z narkotycznego snu budzi się z nim tam jeszcze pięć nieznajomych osób, wszyscy nie mają pojęcia, jak się tam znaleźli. W łazience są czyjeś zwłoki, a jak twierdzi porywacz jedna z uwięzionych osób jest mordercą. Sheppard ma trzy godziny na odkrycie, która, inaczej wszyscy wylecą w powietrze. I nie, to jeszcze nie jest najgorsza wiadomość. Choć Morgan jako jedenastolatek rozwiązał sprawę zabójstwa swojego nauczyciela, to 25 lat później ciężko mu nawet zebrać własne myśli, nie mówiąc o jakimkolwiek śledztwie, i właśnie to jest w tym wszystkim najgorsze. Czas upływa nieubłaganie, atmosfera gęstnieje, a rozwiązanie zagadki tylko się oddala.  

Rzadko to się zdarza, a jeszcze rzadziej wspominam o tym w recenzji, ale w przypadku Zgadnij kto nie mogę pominąć okładki, która skutecznie przyciągnęła mnie do książki. Utrzymany w konwencji escape roomu kryminał samym pomysłem zaserwował czytelnikom gatunku coś może nie tyle oryginalnego, ale na pewno na tyle mało zgranego, że mocno wyróżniał się spośród innych. Te dwa czynniki zadziałały jak wabik na sporo osób, bo o książce McGeorge'a było, i wciąż jest głośno, wystarczy zajrzeć na Instagram. Czy warto się na tę przynętę złapać?

Według mnie jak najbardziej. Chwalić można wiele - zaczynając od świetnego klaustrofobicznego klimatu zamkniętego pokoju, dobrze zarysowanych charakterystyk postaci, coraz bardziej panicznej atmosfery, po obrazowe opisy, dzięki którym widać było i tę zakrzepłą w łazience krew, i próby wydostania się z pokoju inaczej, niż wymagał tego porywacz. Dlaczego ta nieszczęsna piątka (czwórka odliczając mordercę) panikowała zamiast usiąść w miarę spokojnie i czekać, aż sławny telewizyjny detektyw rozwiąże zagadkę?
Morgan Sheppard to kolejny mocny punkt tej powieści, a ta moc objawia się w jego słabości. Słabości jako detektyw, jako człowiek, i wreszcie słabości jego ciała - syndrom odstawienia alkoholu i tabletek nie ułatwiał mu raczej rozwiązywania tej sprawy życia i śmierci. Morgana poznajemy bliżej dzięki retrospekcjom i nie jest to zabieg, dzięki któremu poczujemy do niego sympatię, bo moralność to słowo, które przez całe życie nie mieściło się w jego słowniku. Sam Morgan robił wiele, by nigdy nie zastanawiać się nad tym, co było. Mimo to właśnie w przeszłości należy szukać przyczyn uwięzienia go i wystawienia na taką próbę, tam musi skierować swój niechętny wzrok nasz bohater. Czy tam też należy szukać odpowiedzi na tytułowe pytanie?

Jeśli chodzi o to, kto był mordercą, to nie było to aż tak trudne do wytypowania na dość wczesnym etapie, ale ja obstawiłam źle. Autorowi udało się odwrócić moją uwagę, za bardzo skupiałam się na coraz bardziej rozpaczliwym toku rozumowania Shepparda, zamiast na chłodno analizować poszlaki. No cóż, detektyw ze mnie marny, ale nie przeszkadzało mi to w śledzeniu z prawdziwą przyjemnością tego pełnego napięcia debiutu, bo nie tylko odpowiedź na to, kto zabił, była w nim istotna. Równie ważna była ta dotycząca samego Shepparda, a z tą poszło mi zdecydowanie lepiej. Co mam na myśli? Dowiecie się z lektury.

Jeden pokój. Pięcioro podejrzanych. Trzy godziny na wykrycie zabójcy - chwytliwe hasło z równie chwytliwej okładki, na które warto się skusić. Czasem ocenianie po okładce nie jest takie złe, przekonajcie się sami.

Tekst powstał we współpracy z portalem Zażyj kultury .

Wydawnictwo Insignis
Tłumaczenie: Michał Jóźwiak

Komentarze

  1. Chociaż pomysł nie jest najbardziej oryginalny, po twojej recenzji zaczęłam zastanawiać się nad tą pozycją, bo mam wrażenie, że ma niesamowity klimat. Presja czasowa i zniszczony bohater z trudną przeszłością, to może być to. Do tego ten klaustrofobiczny klimat- na pewno po nią sięgnę!
    mrs-cholera.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja też zazwyczaj nie zwracam uwagi na okładkę, ale ta również przyciągnęła mój wzrok :) Chciałabym poznać ten tytuł, to zdecydowanie moje klimaty :)

    OdpowiedzUsuń
  3. "Zgadnij kto" wprowadza sporo świeżości na półkę z tym gatunkiem. Sam pomysł fabuły osadzonej w "escapie roomie" zasługuje na uznanie, a do tego klaustrofobiczna atmosfera, ciekawa postać Shepparda i całkiem nieźle poprowadzona intryga sprawiają, że po tę książkę po prostu trzeba sięgnąć!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Komentarz, który w żadnym stopniu nie nawiązuje do treści posta, nie przechodzi przez moderację. Zero tolerancji dla spamu.

Komentarze na temat są bardzo mile widziane. Konstruktywna krytyka również :)

Obserwatorzy

Facebook

Popularne posty z tego bloga

Jakub Małecki - Nikt nie idzie

Beata Zdziarska - Szepty sumienia

Gill Paul - Sekret Tatiany